Hakkında Bilgi

Masalın Tarihçesi

Masalın Tarihçesi
Arapça “mesel” kelimesinden dilimize geçmiş olan ve Anadolu’da “masal” olarak kullanılan terim, diğer Türk diyarlarında “ertegü, ertek, erteki, çöçak” gibi kelimelerle ifade edilmektedir.

Sözlü edebiyat geleneğinin eski ve en önemli ürünlerinden birisi olan masal genel bir tanımla, “içinde doğa yasalarının ortadan kalktığı, doğaüstü olayların ve kahramanların hüküm sürdüğü, yer ve zaman kavramı belli olmayan, yaratıcısı bilinmeyen, halk arasında söylene söylene oluşmuş, nesilden nesile aktarılmış, uluslararası niteliklere sahip anonim bir anlatı türüdür”.

Masallarn kaynakları konusunda bilim adamları üç görüş öne sürmektedir:
a. Tarih Öncesi Görüş (Mitoloji Okulu),
b. Tarihi Görüş (Hindoloji Okulu),
c. Etnografik Görüş (Antropoloji Okulu)

Hint – Avrupa dil dairesine giren milletlerin masalları, tespit edilemeyen bir tarihi devrin mirasıdır. Masallar eski mitlerin parçalanmış şekilleridir. Bunlar ancak içinden çıktıkları mitlerin kesin olarak açıklanmasıyla anlaşılabilir. Mitolojik görüş, masalları ve mitleri, Hint – Avrupa mitolojisinin devamı olarak kabul etmiştir. Hindoloji görüşü ise masalların kaynağının Hindistan olduğunu ve masalların çeşitli yollarla batıya taşındığını ileri sürmüştür.

Mitolojik ve hindolojik görüşe tepki olarak ortaya çıkan antropolojik görüş, masalların kaynağı olarak Hindistan’a tanınan önceliği reddederek yeni bir teori ileri sürmüştür. Masalların tek kaynağı yoktur. Aynı kültür seviyesindeki insanların ortak inanç ve adetlere sahip olduklarından hareketle masalların farklı yerlerde birbirine benzer olarak ayrı ayrı meydana geldiklerini benimsemiştir.

Masalların kaynağı ile ilgili yapılan bu sınıflandırma, ülkemizde de konunun uzmanları tarafından kabul görmüştür. Prof. Dr. Bilge Seyidoğlu’nun Mitoloji Okulu, Hindoloji Okulu ve Antropoloji Okulu dediği bu sınıflandırma; Prof. Dr. Saim Sakaoğlu’nda, “Tarih Öncesi Görüş, Tarihi Görüş ve Etnografik Görüş olarak adlandırılmıştır. Türk masallarının kaynağı ile ilgili şimdiye kadar araştırma yapılmamıştır. Ancak, derleme ve sınıflandırma çalışmaları yapılmıştır.

Türk masallarını ilk derleyen Rus Türkoloğu F. Wilhelm Radloff’tur. Radloff, 1866 ile 1907 yılları arasında Asya Türklerinden derlediği masalları on cilt olarak yayımlamıştır.

Kunos’tan sonra Türk masallarını toplayıp çalışanlar arasında Albert Wesselski, George Jakob, Thedor Menzel ve Friedrich Giese’yi sayabiliriz.

Pertev Naili Boratav’ın Wolfram Eberhard ile 1953 yılında yaptığı “Türk Masalları Tip Kataloğu”ndan sonra; Boratav önce 1955′te “Zaman Zaman İçinde” sonra 1969 yılında “Az Gittik Uz Gittik” adlı eserleriyle Türk masalları hakkında bilgi ve metinlere yer vermiştir.

Türk masalları üzerine çalışanlardan birisi de Eflatun Cem Güney’ dir. Avrupalı masalcılardan yaptığı çevirilerden başka, kendisi de geleneğe uygun olarak çocuklara masallar yazmış ve derlemeler yapmıştır.

Türkiye’de masal derlemesi yapan bir diğer araştırmacı Naki Tezel’dir. Yine Mehmet Tuğrul da Malatya masallarını derlemiştir. 1960′lı yıllardan sonra üniversitelerde de masal derleme çalışmaları yapılmaya başlanmıştır. Özellikle, Ankara, İstanbul ve Erzurum üniversitelerinde yapılan tezler önemli bir boşluğu doldurmuştur. Bunlardan Prof. Dr. Mehmet Kaplan’ın Atatürk Üniversitesi’nde Saim Sakaoğlu, Bilge Seyidoğlu ve Umay Günay’a yaptırdığı doktora tezleri, masal derlemesi konusunda yapılan önemli çalışmalardır. Yaptırılan bu tezler daha sonra kitap olarak basılmıştır.

Masal, Masalın Tarihçesi, Masalların Tarihçesi, Masal Tarihçesi,
Farmasi Katalog
Eitim ve gretim Eitim ve gretim